Lubię zapach świeżego powietrza w jaskini o poranku.

18.01.2019 r. grupa żądnych przygód grotołazów stanęła przed pierwszym otworem Ogof Daren Cilau. Zaplanowaliśmy wyjście drugim otworem Ogof CNWC, gdzie część grupy miała zadbać o otwarcie kraty chroniącej wejście przed zbłąkanymi gośćmi. Liczyliśmy, że będzie otwarta, gdy będziemy wychodzić.

Jaskinia jest częścią całego system jaskiń obejmującego ponad 26 km długości przy 192 m głębokości. Położona jest w Llangattock w Walii, w pobliżu Whitewalls.

Wejście było otwarte, więc weszliśmy.

Główną atrakcją jest blisko 600 m zacisków w partiach wejściowych, w których do rzadkości

należały miejsca, które można było przejść na kolanach.

Plan obejmował dojście do mrocznej sali Time Machine. Jednak, gdy trafiliśmy do części zwanej Apocalypse Way, jaskinia ukazała nam swoje piękno w postaci nacieków i form, z których największe wrażenie robiły heliktyty, odzwierciedlające tajemnice żyjącej jaskini.

Gdy już straciliśmy nieco poczucie czasu spowodowane zachwytem eksploracji, skierowaliśmy się w stronę planowego wyjścia. Już widzieliśmy śpiące o tej porze nietoperze i czuliśmy powiewy świeżego powietrza wskazujące na bliskość wyjścia. Lecz w plątaninie przejść droga do wyjścia wcale się nie przybliżała. Chcąc zdążyć przed godziną alarmową (którą zbyt wcześnie, jak się okazało w trakcie, ustaliliśmy na godz. 2.00) postanowiliśmy wracać tą samą drogą, która przyszliśmy.

Nacieki w jaskini były bajeczne, ale powrót od tyłu partiami wejściowymi już mniej. Na pewno jaskini szybko nie zapomnimy.

W wyjeździe udział wzięli: Szymon Kita, Szymon Sośnicki, Daniel Furgał, Ewelina Urbanik,

Maciej Maryniak, Paulina Pietrusiów, Sebastian Madej, Patryk Noszczyk,

Sebastian Madej

[Pokaż pokaz slajdów]

Zarząd SGW

W dniach 7-28 sierpnia 2018 r. odbyła się wyprawa eksploracyjna klubu SGW w zachodnią część Kaukazu, w masyw Bzyb.

Rejon Abchazji rozbudza wyobraźnię eksploratorów z całego świata, ponieważ znajdują się tam obecnie najgłębsze jaskinie na świecie, w tym Wieriowkina -2212 i Krubera Woronia – 2191 m.

Nie bez przyczyny uwaga speleologów wrocławskich skierowana została na rejon Bzyb już znany, lecz wciąż tajemniczy masyw wapienny z formacjami krasu, biorący swą nazwę od najdłuższej rzeki Abchazji.

Wyprawa rozpoczęła się od przekroczenia granicy w Ingur.

Dla Gruzinów Abchazja jest częścią Gruzji. Jej niepodległość ogłoszona w 1992 uznawana jest tylko przez kilka krajów, w tym Syrię, Nikaraguę, Nauru, a także przez Osetię Południową, Górski Karabach i Naddniestrze. Wjeżdżając od strony Gruzji nie ma więc granicy, jest tu tylko punkt policyjny, gdzie są sprawdzane paszporty. Granica od strony Abchazji otoczona jest zasiekami. Strzegą jej żołnierze, a bagaże podróżnych (turystów i miejscowych) są drobiazgowo sprawdzane. W Abchazji otrzymuje się wizę, której nie można zatrzymać przy przekraczaniu granicy powrotnej.

Dzięki uprzejmości władz w Suchumi zostało nam udostępnione śmigło, którym dostaliśmy się wraz ze sprzętem do bazy. Lot trwał ok. 30 min., ale widoki Kaukazu z lotu ptaka pozostaną z nami na długo.

Eksploracja jaskiń dostarczyć może niezapomnianych wrażeń, szczególnie w momencie, gdy otwiera się pod ziemią przestrzeń, w której człowiek pojawia się pierwszy raz.

Jest to ekscytujące, kiedy podczas przekraczania ciaśniejszych przejść widać już za nimi nowe, czekające na wyciągnięcie ręki przestrzenie.

W czasie wyprawy udało nam się odkryć głębsze partie już znanych jaskiń: Czarnej Heleny, Mariolki, Myśliwego oraz odkryć kilka nowych obiecujących, nazwanych roboczo: B1, B2, B3.

Właściwie wszystkie dotychczasowe nazwy są robocze, ponieważ władze Abchazji są mocno zainteresowane wzięciem udziału w nadaniu imion nowo-odkrytych jaskiń.

Góry Abchazji trwają przez pokolenia, a nowe jaskinie czekają na odkrycie. W tegorocznej wyprawie uczestniczyli: Krzysztof Jabłoński, Daniel Furgał, Piotr Jarosz, Hubert Bigos, Hubert Stolarski, Przemysław Skowroński, Sebastian Madej, Kojot- kierownik. Kolejna wyprawa już za rok.

Sebastian Madej